Γλυφάδα – “Τρίγωνο” το κέντρο του κόσμου…

Αν έχετε μεγαλώσει στα ’80s-’90s στη Γλυφάδα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχετε δώσει το «παρών» έστω και μία φορά στο ξακουστό πάλαι ποτέ «Τρίγωνο».

Όλες οι φυλές της πόλης έχουν περάσει από εκεί. Wannabe μοντέλα και «3-2-1», «χουλιγκάνια»-γαύροι, βαζέλες ως επί το πλείστον —από Τερψιθέα, «έχω και παπάκι, πάμε μια βόλτα;»— αλλά και οι «πήρα τα κλειδιά από τον μπαμπά και πάμε την Porsche στα Λιμανάκια»… Μαθητές από τα φροντιστήρια, κοπανατζήδες από τα σχολεία. Άνεργοι, ταξιτζήδες και περαστικοί.

Ήταν το σημείο που ήξερες ότι πάντα θα βρεις κάποιον «ξεχασμένο» πρωί-μεσημέρι-βράδυ για να οργανώσετε τις εφηβικές σας περιπέτειες —φυσικά ο «ξεχασμένος» μπορεί να ήσουν εσύ ο ίδιος— αλλά αυτό δεν άλλαζε με κάποιο μαγικό τρόπο τη ροή των γεγονότων που θα ακολουθούσαν. Είτε η κατεύθυνσή σου ήταν η Μπιφτεκούπολη είτε το «Mercedes».

Στην εποχή μας να θυμίσω ότι δεν υπήρχαν κινητά και από τη στιγμή που έκλεινες πίσω σου την πόρτα του σπιτιού σου, σπάνια γνώριζες πού θα καταλήξεις. ¨Ηξερες όμως την αφετηρία σου. Η μόνη «βοήθεια του κοινού» ήταν το καρτοτηλέφωνο στην τράπεζα, απέναντι από τα Wendy’s. Αν δεν ήταν ξεχαρβαλωμένο, η τηλεκάρτα στην πίσω τσέπη του παντελονιού σου είχε αποδειχθεί αρκετές φορές σωτήρια… Στα Wendy‘s αξίζει ίσως να αναφέρω ότι η ψευδής απομόνωση που σου πρόσφερε ο ημιόροφος είχε μετατραπεί σε χώρο διαφόρων και περίεργων στοιχημάτων ή σε σημείο για πολύωρη παραμονή για νεαρά ζευγαράκια μέσα στα μέλια…

Δεν ήταν όλα ρόδινα στο Τρίγωνο… Και μαχαιρώματα με τραγική κατάληξη υπήρξαν και κυνηγητά με διάφορους οπαδούς ομάδων. Ό,τι συμβαίνει και σήμερα. Τότε δεν υπήρχαν τα κινητά όμως, όπως σας θύμισα προηγουμένως. Αν και για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα είχαμε «φιλοξενούμενους συνεργάτες» τηλεοπτικής εκπομπής εκείνης της εποχής, που έστηναν κρυφές κάμερες και, με κρυμμένα τα πρόσωπα εφήβων, παρουσίαζαν στην έκπληκτη ελληνική κοινωνία τι κάνουν οι γιοι και οι κόρες τους… Το υλικό αυτό, για αρκετούς τυχερούς, δεν έχει δει ποτέ το φως της δημοσιότητας από όσο γνωρίζω. Θα ήταν κωμικό ίσως, σελέμπριτις και μεγαλοπαράγοντες του σήμερα που έδιναν το «παρών» στο Τρίγωνο και πέριξ να δουν τις φάτσες τους σε… άβολες καταστάσεις, να το πω ευγενικά…

Ο «παιδότοπος» των εφηβικών μας χρόνων μετράει όλο και περισσότερες απουσίες όσο μεγαλώνουμε, αλλά τις κρατάμε σαν φυλακτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Ίσως κάποιο βραδύ που περνάτε από εκεί να ακούσετε τον Λευτέρη να τραγουδάει μεθυσμένος “Ένα πιτσιρίκι είναι ξαπλωμένο μες στα χορταράκια παραπονεμένο.”

Η φωτογραφία ειναι απο την σελίδα Η Γλυφάδα μας